Welcome to Splendid
|
edit
|
 |
Warning: curl_setopt() function.curl-setopt: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when in safe_mode or an open_basedir is set in /home/crea/domains/meblomani.info/public_html/malgosia/m/index.php on line 219
Stopnie harcerskie
Stopnie harcerskie - stopnie zdobywane w harcerstwie poprzez wykazanie się określonym zasobem wiedzy i umiejętności.
Stopnie są elementem metody harcerskiej, dzięki któremu harcerze zostają zmotywowani do samorozwoju. W poszczególnych organizacjach harcerskich są różne systemy stopni.
Spis treści |
edytuj Stopnie w ZHP
W ZHP funkcjonuje 6 stopni harcerskich wprowadzonych Uchwałą nr 40/XXXII Rady Naczelnej ZHP z dnia 15 czerwca 2003 r.
| Naramiennik |  |
 |
 |
 |
 |
 |
| Patka |  |
 |
 |
 |
 |
 |
| Krzyż |  |
 |
|
 |
 |
 |
| Chłopcy | młodzik (mł.) |
wywiadowca (wyw.) |
odkrywca (odkr.) |
ćwik (ćw.) |
Harcerz Orli (HO) |
Harcerz Rzeczypospolitej (HR) |
| Dziewczęta | ochotniczka (och.) |
tropicielka (trop.) |
pionierka (pion.) |
samarytanka (sam.) |
Harcerka Orla (HO) |
Harcerka Rzeczypospolitej (HR) |
| Grupa metodyczna | Harcerze | Harcerze starsi | Wędrownicy | |||
| Wiek | 10-13 lat | 13-16 lat | 16-25 lat | |||
Oprócz stopni istnieją jeszcze także: próba harcerza i próba wędrownicza. Próbę harcerze należy przejść przed rozpoczęciem zdobywania (swojego) pierwszego stopnia, kończy się ona złożeniem przyrzeczenia harcerskiego i wręczeniem krzyża. Próbę wędrowniczą należy odbyć przed zdobyciem stopnia harcerza orlego, po niej otrzymuje się naramiennik wędrowniczy. Po przyjęciu do ZHP harcerz nie posiada żadnego stopnia i odbywa próbę harcerza, która jeśli jest w odpowiednim wieku jest łączona z próbą wędrowniczą. Po złożeniu przyrzeczenie zaczyna zdobywać stopień odpowiedni do swojego wieku (poziomu rozwoju). Harcerz bez stopnia w wielu środowiskach jest nazywany biszkoptem, co jednak nie jest nazwą oficjalną.
Stopnie oznacza się belkami, krokiewkami i gwiazdkami na naramiennikach w mundurach normalnych oraz na specjalnych patkach w mundurach wodniackich. W przypadku wędrowników posiadających naramiennik wędrowniczy stopnie oznaczane są tylko na jednym (prawym) naramienniku. Harcerz bez stopnia nie nosi żadnego oznaczenia stopnia.
Dodatkowo stopnie od odkrywcy/pionierki wzwyż można oznaczać w sposób tradycyjny nabiciami na krzyżu harcerskim.
edytuj Stopnie w ZHR
W ZHR funkcjonuje 5 stopni harcerskich (system 5 stopni harcerskich używany jest też przez: HROŚ, NDH "Bądź Gotów", NKIH "Leśna Szkółka" oraz Szczep "Czerwone Maki". Nowy regulamin stopni w organizacji harcerzy wprowadzono rozkazem Naczelnika Harcerzy Ls 03/2006 z dnia 26 marca 2006 roku.
| Krzyż harcerski: | |
|
|
|
|
| — | Srebrna lilijka | Złota lilijka | Złota lilijka | Złota lilijka | |
| — | — | — | Złoty okrąg | Złoty okrąg | |
| — | — | — | — | Złoty wieniec | |
| Chłopcy | młodzik (mł.) |
wywiadowca (wyw.) |
ćwik (ćw.) |
Harcerz Orli (HO) |
Harcerz Rzeczypospolitej (HR) |
| Dziewczęta | ochotniczka (och.) |
tropicielka (trop.) |
samarytanka (sam.) |
wędrowniczka (wędr.) |
Harcerka Rzeczypospolitej (HR) |
edytuj Różnice w Stowarzyszeniu Harcerskim w stosunku do ZHR
Dodatkowo w celu oznaczenia stopnia stosuje się naramienniki[1]
| Młodzik | |
| Wywiadowca | |
| Ćwik |  |
Różnicą jest również stosowanie nazwy pionierka zamiast samarytanka.
edytuj Stopnie w SHK Zawisza - FSE
SHK Zawisza - FSE używa jeszcze innego systemu stopni:
- organizacja męska: wywiadowca, ćwik, Harcerz Orli, Harcerz Rzeczypospolitej
- organizacja żeńska: tropicielka, pionierka, samarytanka, wędrowniczka, Harcerka Rzeczypospolitej
edytuj Stopnie w Organizacji Harcerskiej "Rodło"
edytuj Stopnie harcerskie w przeszłości, nazwy i oznaczenia
Większość nazw stopni harcerskich stosowanych jest niemal od początków harcerstwa. Nazwy młodzik użył jako jednej z propozycji na nazwę pierwszego stopnia Andrzej Małkowski. Określeń pierwszych 3 stopni: młodzik, wywiadowca, ćwik użyli już w 1912 w swoim podręczniku skautowym Harce młodzieży polskiej Mieczysław Schreiber i Eugeniusz Piasecki.
| Poziom | Małkowski (Scouting... 1911) | Piasecki, Schreiber (Harce... 1912) |
|---|---|---|
| przyjęcie do patrolu | ochotnik | fryc, młodzik, ochotnik |
| skaut II klasy | zwiadowca, wywiadowca | harcerz, wywiadowca |
| skaut I klasy | harcerz | ćwik, harcerz(sic!) |
Nieco później pojawiło się określenie skaut Orła Białego (dzisiejszy harcerz orli). Wyższe stopnie (po skaucie I klasy) polegały głównie na zdobyciu odpowiedniej ilości sprawności.
edytuj System 5 stopni i oznaczenia na krzyżu harcerskim
W okresie międzywojennym używano systemu 5 stopni: młodzik, wywiadowca, ćwik, harcerz orli i harcerz Rzeczypospolitej, podobnie jak nadal w ZHR i kilku innych mniejszych organizacjach. Harcerki zdobywały stopnie: ochotniczki (przed I wojną światową nazywanej też młódką), pionierki, samarytanki, przewodniczki (od 1936 wędrowniczki) i harcerki Rzeczypospolitej. W latach 40. po ochotniczce dodano tropicielkę, a zrezygnowano z harcerki Rzeczypospolitej.
Z systemem tym jest związany tradycyjny sposób oznaczania stopni na krzyżu harcerskim - zdobycie pierwszego stopnia potwierdzane jest dopuszczeniem do złożenia przyrzeczenia harcerskiego i wręczeniem krzyża. Kolejne stopnie oznacza się przez nabijanie na krzyżu srebrnych i złotych elementów: lilijki, kręgu i wieńca. O oznaczaniu stopni na krzyżu pisał już Kazimierz Lutosławski w projektach polskiej odznaki skautowej: Pole, prążkowane tylko w środku, oznaczać by mogło ochotnika, gwiazdka srebrna - skauta II klasy, złota by ją zastąpić mogła po zdaniu egzaminu na skauta I klasy.
System ten stosowany był także w Szarych Szeregach, a po II wojnie światowej do 1949 oraz w krótkim okresie 1957-1962 (po reaktywowaniu ZHP; w niektórych środowiskach nieformalnie - dużo dłużej). Używano go też w latach 80. w drużynach i szczepach skupionych w KIHAM. System 5 stopni obowiązywał ponownie w całym ZHP w latach 1993-2003.
Dla starszych harcerzy nowo wstępujących do drużyny wprowadzano okresowo stopnie wyrównawcze: starszego ochotnika i włóczęgi, dla starszych harcerek - starszej ochotniczki. Stopnie wyrównawcze stosowane były w ZHP w okresie międzywojennym, w Szarych Szeregach i w ZHR w latach 90.
edytuj System 6 stopni i oznaczenia na naramiennikach
W 1949 w ZHP ujednolicono męskie i żeńskie nazwy stopni: ochotnik - ochotniczka, pionier - pionierka, przodownik - przodowniczka, organizator - organizatorka. Do pomysłu tego powrócono także w 1962[2] - dodano wtedy do wymienionych stopnie tropiciel - tropicielka, odkrywca, wędrownik - wędrowniczka i (od 1968) sprawny (później, od 1978 - organizator). Od tego czasu, tj. w okresie 1962-1993 w ZHP obowiązywał system 6 stopni (okresowo 7 stopni). Oprócz nazw ujednoliconych (podobnie brzmiących męskich i żeńskich), ale odbiegających od tradycyjnych z początków harcerstwa (młodzik, wywiadowca, ćwik), charakterystyczne dla tego systemu są oznaczenia na naramiennikach (stosowane zamiast oznaczeń na krzyżu lub równocześnie z nimi) oraz powiązanie stopni z grupami wiekowymi.
Od 1957 do 1993 dzielono stopnie na harcerskie (pierwsze trzy lub cztery) i starszoharcerskie (pozostałe - zdobywane w drużynach starszoharcerskich-specjalnościowych). W 2003 zrezygnowano w ZHP z tradycyjnego systemu 5 stopni, wprowadzając system 6 stopni, z obowiązkowymi oznaczeniami na naramiennikach oraz ścisłym powiązaniem stopni z grupami wiekowymi (harcerzy, harcerzy starszych i wędrowników). Zachowano przy tym tradycyjne nazwy stopni.
edytuj Ciekawostki
- Andrzej Małkowski wśród propozycji nazwy pierwszego stopnia harcerskiego przedstawiał dosłowne tłumaczenie z angielskiego tenderfoot - delikatna nóżka, a także żółtodziób, fryc i ostatecznie przyjęte młodzik.
- Harcerza bez stopnia nazywano kiedyś ciurą, a w drużynach związanych z KIHAM - biszkoptem (nazwę tę stosują nadal niektóre drużyny).